[albanur]

Shkruan: Dibran Fylli


/Nga këndi im/ /Dubravë, më 22.10.2005/


TURPI UNMIKIAN



Njëherë urdhri pastaj kërkim falja e Vitrupit...
Partitë politike kosovare po tregohen shumëfytyrash...

Edhe pse i privuar nga liria, nga ajo që edhe unë e pagova me gjak dhe me ndarje të përjetshme me shokët dëshmor, por edhe sot e tri vite e gjysmë po e paguaj me burg, s’munda të jem i qetë po të mos e merrja lapsin t’i thuri këto dy tri fjali, për ata që nuk meritojnë t’u thuhet as njerëz as jonjerëz ( sepse nuk kanë sjellje njerëzore, kurse formën po), por ky është vetëm një vështrim nga këndi im si banor i kësaj biruce të quajtur burg unmikian. Në faqen e parë të gazetës “Epoka e re” të datës 20 tetor, me ra në sy një fotografi e një fytyrë prishuri me pamje krimineli e me uniformë të SHPK-së duke e pickuar Albin Kurtin. Ai e kishte të mërrolur fytyrën, shtrëngonte dhëmbët dhe sikur donte t’i thoshte; “...boll or Albin pash zotin, se edhe unë po e pres një “nishan” të premtuar nga Vitrupi ?!...” Unë besojë se këso fytyrash të prishura e sjellje brutale të policisë jemi ngopur që nga demonstratat e vitit 1968, 1981 e krejt deri në fillimin e luftës kur u kthyen me plumba bythëve. Edhe atëherë, mund të thuhej se policia i ka zbatuar urdhrat e dikujt, si puna e këtij farë Vitrupit unmikian !derisa urdhri i të huajt shkon me të, veprimet e vendorëve mbesin për t’u mbajtur mënd këtu e njëmijë vjet...
Ky Vitrupi, na qenka shumë interesant, njëherë urdhëron të ushtrohet dhunë mbi aktivistet e Lëvizjes Vetëvendosje, pastaj kur e sheh tmerrin me sy të vet, del e thotë se do të kërkojë falje. Po a se kuptoi ende Vitrup aga, me shumë Vitrupa tjerë, se shqiptari ta merr shpirtin për “nishana” e për karrige ?! Në këtë rast dua të ndalem pakëz të SHPK-ja. Si mund ta kuptoi një polic sjelljen e ligjshme me vetëm disa ditë trajnim (vrapim të shpejtë deri në 100 metra dhe 18 skleka)? Haj medet haj, po kësi specialistë kemi edhe në vende kyçe! Prandaj edhe amaneti i dëshmorëve na ka mbetur në gjysmë rruge, e krejt kësaj i thonë hiq më pak se: “Hajde, hajde moj kerqyshe”. Unë nga kjo birucë ua them troç se nuk duhet eksperimentuar më tepër me këtë popull sepse do të pirdhni copa akulli edhe në pikë të verës-ky është fundi i fundit...
Sa për partitë politike, jam i sigurt se ato po presin që të kërcënohet a veprohet, qoftë edhe formalisht, ndaj ndonjë krimineli serb e më pas të shfryjnë mllefin e tyre duke dënuar e duke kukatur së çka po ndodhë në Kosovë me serbët (sugarët e tyre) që aq fort po i ledhatojnë. Prandaj edhe s’ka nevojë të komentohen më tepër ato shumë fytyra! Derisa për Hashimin, çka të them tjetër pos: “Nuk pate nevojë or Hashim të shkosh në mullirin e dallavereve në Velani, ke pas vend ku të bluash or burrë !?... Tani nga ai mulliri atje, bashkë me unmikianët po interesoheni të dini se kush janë ato ushtri të reja në Kosovë. Të gjithë ata që bashkë me shumë lider partish e deputet të kuvendit lodër, u betuan në flamurin kombëtar dhe në gjakun e Adem Jasharit se do ta çlirojmë vendin dhe do të luftojmë deri në bashkimin kombëtar, ndërsa pas mbarimit të luftës mbeten pa as më të voglën përkujdesje, mbetën në dorën e unmikistanit që të trajtohen si kriminel, u dergjen e po dergjen nëpër kazamate të tyre. U harruan nga shokët e luftës që sot janë nëpër pozita të larta, të mos them u tradhtuan nga lakmitarët e foteleve të buta. Së fundi mbeten të sharë e të përbuzur, mbeten pa pasuri që e kishin para lufte. Mbetën pa shpresë për të ardhmen. Mbetën të strukur nëpër qoshe të kësaj shoqërie si të kishin qenë hajdut e jo çlirimtar dhe së fundi s’u mbeti rrugë tjetër pos t’i rrokin armët edhe një herë për sakrificë. Këta janë ata djem e vasha të ushtrive të reja në Kosovën e ri okupuar, e ju, e dini fare mirë se kush janë ata dhe pse u detyruan t’i rrokin armët prapë.

d.fylli