[albanur]

Shkruan: Dibran Fylli

Klinë, maj 2006 ___ / intervistë për Epokën e re /


NJË INTERVISTË QË NUK U BOTUA PËR SHKAK TË... (logjikoni vet)


....pas 4 viteve, sot jeni i lirë, pra e gëzofsh lirinë !
Df: Lirinë e kam gëzuar që nga qershori i vitit 1999, këto 4 vite ishin vite të turpit që bëri “drejtësia” unmikiane. Kjo që këta e bënë, është hajni. Unë kam dëgjuar së vjedhet paraja, vjedhet lopa apo kali, por nuk pata dëgjuar asnjëherë se njeriut i vjedhen vitet, pra hajni i thonë kësaj !?
...si u bë që ua ndërruan aktakuzën me të cilën ju akuzonte Gjykata e Qarkut dhe tani ajo Supreme ua ka gjetur një akuzë tjetër dhe ju ka lehtësuar akuzën ?
Df: Eh, për të satën herë me është ndërruar ajo aktakuzë, as vet së mbaj mend, dua të thamë edhe këtë se, nuk qëndron as kjo e fundit që e ka thënë një gjykatëse nga Polonia në Gjykatën Supreme të Kosovës, gjëja së për rrëmbimin e kolaboracionistëve. Ata është dashtë ta bëjnë këtë që e kanë bërë, për dy gjëra; njërën për ta mbuluar sado pak turpin e tyre që e kanë bërë më parë dhe të mos thuhet në opinion për një dështim të plotë të gjykatës unmikiane dhe tjetra; sa për të thënë së Gjykata Supreme po punon drejtë, kurse për mua janë të dështuar që të dy, si prokurori R.Sauter, si gjyqtarja Milort. Ata vet i patën propozuar krejt ata dëshmitar, në fund i injoruan duke i quajtur gënjeshtar e së fundi u bazuan në një dokument të SUP-it serb.
...pse mendon ti së “drejtësia” e unikut është e dështuar në Kosovë. Në çka mbështeteni ?
Df: Gjithherë kam qenë i sigurt, por edhe tash jam shumë i sigurt së çdo çlirimtar që e pati fatin tim, më në fund do të lirohen duke e lënë turpin të “drejtësia” unmikiane, që s’po bënë asgjë tjetër veç se po e vazhdojnë aty ku u mbeti pa përfunduar sunduesve që ishin këtu para tyre e që u kthyen të turpëruar dhe të humbur. Më në fund, edhe pse të dështuar por e kuptuan se, informatat e marra nga kuzhinat e do farë supovcash e të ndihmuar nga shqipfolësit e ligë, nuk janë gjë tjetër veçse gënjeshtra dhe zyra informative e Bullatoviçëve, Çedomirave, Millosheviçëve, Deskoviçëve s’ka asgjë reale. Nga aty fillon dështimi i këtij Misioni ndërkombëtar civil me emrin UNMIK.
...e keni thënë disa herë së, pjesëtarët e UÇK-së janë duke u dënuar vetëm pse kanë luftuar kundër Serbisë. Si mund të na shpjegoni këtë ?
Df: E kam thënë gjatë 17 seancave gjyqësore dhe dua ta përsërisë edhe njëherë bindjen time se, asnjë luftëtar i lirisë, ish pjesëtar i UÇK-së, nuk është dhe nuk mund të jetë i dënuar për ndonjë vepër kriminale, sepse Ushtria e Lavdishme Çlirimtare, pra UÇK-ja, ka luftuar kundër kriminelëve, prandaj prej logjikës së thjesht del se, nuk mund të jetë kriminel ai që e lufton kriminelin, për ndryshe as NATO-ja, nuk do të ishte më ajo që është !?.
...ju e përmendët më parë se, prokurori i hodhi poshtë dëshmitë e dëshmitarëve të prokurorisë, madje edhe të atyre që ai vet i kishte përgatitur për këtë proces. Ju e përmendët një dokument të SUP-it. A mund të na thoni me pak fjalë përmbajtjen e atij dokumenti ?
Df: Shihe, ai dokument është i formuluar në atë mënyrë sa që edhe të shkon në nerva edhe në fund s’ka asgjë në të. Ka afro 12 fletë, është i shkruar cirilik, i përpiluar në kancelaritë e SUP-it të Pejës, në shkurt të 1998, i nënshkruar nga Bullatoviçi – “Bato”, nga Musiç Hamdija, nga Slavisha Dobriqanin e nga një grumbull kriminelësh. Në të nuk ka asgjë konkrete, askund nuk përmendet emri im e as i shokëve të mi çlirimtar dhe ja ku bazohet prokurori ndërkombëtar, gjermani Raimund Sauter, dhe gjykatësja amerikane Merelin Kaman. a nuk është kjo krejt pa lidhje, ama krejt pa lidhje ?!
...pak politikë. Çka mund të na thoni për shokët tuaj çlirimtar, që sot po merren me politikë ?
Df: Ai,ih...një porosi të shkurtër për shokët e istikameve, për ata që i thonë vetes çlirimtar e sot po i thonë politikës unmikiane “OK”. Nuk është e drejtë të besohet në këtë “drejtësi”, sepse unë dhe shokët që i kam lënë atje ku nuk është dashtë të lehën, e dimë mirë së kush është UNMIK-u e kush jeni Ju. Edhe ne besojmë në drejtësi por jo në këtë aktuale ! drejtësi në Kosovë as që ekziston !. E di dhe jam shumë i sigurt së një ditë të gjithë çlirimtarët do të lirohen, e ajo ditë do të vijë atëherë kur Ju, do t’i thoni STOP degradimit të vlerave të luftës së lavdishme çlirimtare në vend të “OK”...mos e harroni një thënie popullore: “Drejtësia me fitua fiton, por kurrizin ta shkatërron...”, derisa pleqtë e Drenicës kanë thënë: “...cungu shërben me pre dru, nëse merr ftoftë e nuk ka ma dru, sakica e pret edhe cungun...”
...a mund të veçohet diçka që të shtyri të thuash këtë që e the pak më parë ?
Df: Shumë vështir ishte të dëgjosh nga shokët e luftës që sot shkarravitën në Parlamentin lodër, propozime për ta votuar pavarësinë, ani nga kush t’i kërkosh ato vota se ?!
Unë besoj së vula e pavarësisë është gjaku i mbi 2000 dëshmorëve të kombit...
...ju e kaluat rrugën e gjithë këtyre padrejtësive. Çka mund të na thoni për luftën e UÇK-së dhe për këtë luftën për liri në liri, siç po e quani ju nëpër shumë shkrime tuajat ?
Df: Është shumë e thjeshtë. Lufta e lavdisë ka qenë dhe do të mbetet e para në historinë e luftërave si, lufta më e drejtë dhe më e pastër e shekujve që i lamë pas, ashtu siç diti ta bëjë populli shqiptar i Kosovës i prirë nga UÇK-ja dhe nga Komandanti Legjendar Adem Jashari. Kjo së fundi u vërtetua më 30 nëntor 2005 nga Gjykata Ndërkombëtare në Hagë, edhe pse atje u shqiptua një dënim, edhe këtu po shqiptohen dënime për shumë çlirimtar, të gjitha me akuza të pabaza, po dënohen nga gjykatat unmikiane, shumë çka po ndodhë për hatër të Beogradit, kurse unë gjithherë jam i ndrojtur se, populli do ta humbë edhe ata pak durim që i ka mbetur dhe, kjo është për mua ajo lufta për liri në liri. Të luftosh për çlirim, të sakrifikosh deri në fund të jetës për ta mbrojtur popullin tënd dhe në fund të dënohesh për krime të pa bëra mbi po të njëjtin popull, kjo është më tepër se krim !? jam i sigurt se, po të ishin në jetë edhe dëshmorët që sot po i nderojmë me lule, edhe ata do të akuzoheshin nga kjo “drejtësi” unmikiane e ndihmuar nga fytyrë marroqet shqipfolës.
...ditën kur u liruat, cili ishte vendi i parë që e vizituat ?
Df: Kjo pyetje e donë një përgjigje pak sa më të zgjeruar, unë do të mundohem të jem i shkurtër dhe i sigurt me atë çka do ta thamë. Vendi i parë që e vizitova ishte Prekazi heroik. Shkova aty ku së pari shkrepi zjarri i lirisë, aty ku e ka burimin liria dhe, çdo njeri i mendjes së shëndosh e ka për obligim që njëherë në vit ta vizitoi vendin e shenjtë, me qellim që të përkulet para varrit të Komandantit Legjendar, për mua ky është obligim shpirtëror, moral e kombëtar. Unë nuk jam politikan edhe pse nuk mund t’i shmangëm politikës, sepse politika që ajo që me dënoi. Nuk jam as gjeneral edhe pse luftova përkrah tyre, por për një gjë jam shumë i sigurt se, pa respektimin e gjakut të derdhur për liri, zor se do të arrihet deri të pavarësia. Atje nuk mund të arrihet as me politikë as me llafe, përpos nëse vazhdojmë rrugën e ëndrrave me sy hapur sa për t’i bërë qejf vetës e popullit. Shumë lider tanë kanë bërë karrierë politike duke e përdorur fjalën pavarësi në çdo paraqitje publike ! Shumë gjera kanë ndodhur për këto katër vite sa isha në burg. Ndodhi edhe mrekullia e zotit kur arriti shtatorja e Kom. Legj. Dhe u vendos në qendër të Skënderajt për ta ndriçuar krejt Drenicën me dritë lirie.
...çka punoi Dibrani gjatë kohës sa ishte i burgosur dhe plani për të ardhmen pas lirimit ?
Df: Edhe pse në kushte shumë, shumë të vështira për të krijuar, gjatë kohës sa isha në burg, kryesisht jam marr me shkrime, pra e kam pasuruar e shtuar bagazhin e krijimtarisë sime artistike e letrare. E kam përfunduar një roman me ngjarje të luftës së UÇK-së, disa skenar filmi, një libër “Rrugët e mija”, një përmbledhje poezish, dhe shumë shkrime tjera publicistike e letrare. Plani për të ardhmen, do të më mbetet puna dhe vetëm puna, jam plot energji për të krijuar edhe më tej...

Intervistoj: x gazetari i Epokës se re