[albanur]

Ismet Bogujevci: Të mos e lëndojmë këngën popullore

Pas njëzet vitesh vjen para publikut shqiptar më albumin e tij të dytë që e titullin “Dritë e perëndisë”. Të dymbëdhjetë këngët e zgjedhura me kujdes, e të edituara pas njëzet vitesh, e sollën Ismetin para publikut po aq dinjitoz siç ishte përgjatë pothuaj tridhjet vitesh në skenën e këngës popullore.

Përgjegjësi karshi këngës popullore

Nga të rrallët këngëtar të muzikës popullore i cili jo vetëm që nuk notoj në ujërat e tallavasë por as që u zhyt, i qëndroi besnik këngës popullore nga të gjitha trevat shqiptare. “Së pari kam ndjerë përgjegjësi ndaj vetvetës e pastaj edhe karshi repertoarit”. Si njeri që kolegët e tij këngëtar nuk i fajëson për tallava, Ismeti thotë se përveç të tjerash, edhe përgjegjësia e ka mbajtur në skenë dhe në jëtë. “Unë e dua këngën popullore, ndaj jam përpjekur që në albumin tim të dytë të mos dal nga Ismeti”.

Këngëtarët e shumtë që morën pjesë në përurimin e albumit të Ismetit në ambientet e bukura të hotelit “Victoria” në Prishtinë, politikanë, gazetarë, ish luftëtarë, biznesmenë, etj. u shprehën të kënaqur me vlerat e albumit. Të gjithë pajtoheshin se Ismeti, Riza e pak këngëtarë të tjerë kanë mbetur pa u zhytur në ujërat e tallavasë. “Kështu thonë të tjerët. Me Rizën jemi koleg dhe vite të tëra kemi kënduar së bashku. Të tjerët kanë ecur para nesh, sidomos në aspektin material, por ne kemi ndjerë përgjegjësi të mos dalim nga ajo që quhet muzikë popullore. Mos ta lëndojmë muzikën popullore”.

Ismeti thotë se muzika popullore është e madhe dhe të merr me vete, kurse për albumin e fundit deklarohet se edhe ata që kanë shkruar për të e njohin dhe ua kanë qëlluar këngëve. Edhe në këtë album, edhe në këngët e mëhershme, duket që është i pasionuar pas ritmeve të jugut. “Të mos jesh toskë e t’i këndosh këngët e Jugut, është shumë e vështirë. Mirëpo, unë kam pasur fat që kolegë të ansamblit akademik i kemi pasur tre instrumentistë nga Prespa. Kam mësuar shumë prej tyre. Muzika polifonike është pasuri e madhe. Jam duke biseduar me disa kompozitorë që të bëjë nëj album me këngë toske”.

Qëllimi i tij në këtë album ka qenë që të mos eksperimentohet aq shumë. “Vetëm orkestrimet të jenë më moderne”.

Kolegët i kritikoj vetëm në sy

Në karrierën e tij muzikore ka incizuar disa këngë, por jo shumë. Ai nuk e thotë, por karriera e tij flet sipas asaj thënjës së vjetër popullore “Pak e sakt e jo shumë e për lumë”. Megjithatë janë të paharrueshme shumë këngë me ansamblin dikur shumë të njohur akademik “Ramiz Sadiku” ku Ismeti ka interpretuar këngë të bukura, dhe i ka incizuar e interpretuar jo vetëm në Kosovë, por edhe në diasporë ku asokohe, drejt bashkëatdhetarëve tonë, niseshin vetëm vlera artistike, e jo si sot kur diasporën e injektojmë me muzikë të pavlerë. Megjithatë, ai nuk dëshëron të flasë apo t’i apostrofojë kolegët e tij. Shprehet se i ka rastisur disa herë që i ka kritikuar në sy kolegët e vet për tallavanë, por publikisht nuk ka dëshirë t’i kritikojë. Kur të këndohet tallava, le të këndohet tallava, sepse edhe ajo i ka dëgjuesit e vet, por këngën popullore mos ta përziejmë me tallava. Mos ta lëndojmë këngën popullore”.
Thotë për vetë se është paksa dembel. “Ata që më njohin e dijnë që unë nuk jam i punës. Nuk kam incizuar shumë këngë”. Pastaj tregon se 15 vjet me radhë nuk ka incizuar këngë përveç në ansamblin “Shota”. “Për realizimin e këtij albumi, janë ‘fajtorë’ miqtë e mi. Në fillim as kam besuar që do ta filloj punën, por disi sikur më shtyrën me zor. Avni Selmani është motivuesi dhe iniciatori për këtë album. Avniu ka biseduar edhe artistët e tjerë të cilët kanë punuar në këtë album. Të gjithë janë marrë vesh në mes vete që të fillojë ky album. Më thanë: ti vetëm ke për të kënduar në studio, asgjë tjetër.

Drita e di ku më fle mua shpirti(gruaja e Ismetit

Shumë kolegë të tij kanë ndërtuar shtëpi, kanë bërë pasuri duke e ribërë tallava këngën popullore, por Ismet Bogujevci, me zëri ne tij, me zgjedhjen e tij e nganjëherë edhe me heshtjen e tij, ka ndërtuar një pallat shpirtëror. “Nuk ka gjë t’keqe për ata që punojnë. Por komercializmi është aspekt tjetër sepse kur albumi, interpretimi apo koncerti regjistrohet në TV apo në CD, atëherë duhet të ketë përgjegjësi”. Ai falenderon edhe zonjën e tij Dritën për arsye se asnjëherë nuk e ka nxitur të bëjë diçka që atij nuk i ka pëlqyer. “Kam pasur fat me familjen. Unë nu ke di çfarë bëjnë të tjerët, sa fitojnë, por mirëkuptimi që kam pasur me Dritën ka qenë shumë i madh. Drita e din ku më flen mua shpirti. Kemi biseduar shumë për këto gjëra, por ajo asnjëhërë nuk me ka nxitur që për përfitime materiale të këndojë atë që nuk ma don shpirti”. Ismeti thotë se lakmia për tu pasuruar me këngën i ka munguar përherë, edhepse mirëqenja materiale është e domosdoshme. Kam pasur oferta, por...”.

Shprehet se për ta kënduar bukur një këngë, këngëtari duhet të mundohet shumë. “Nëse kënga nuk dëgjohet edhe pas 30 vitesh, atëherë ajo nuk vlen. Nuk dua të bëj këngë që dëgjohen një javë apo një muaj e pastaj vdes ajo këngë”. Për vete thotë se ka pasur fat që është rritur në një rreth shumë të arsimuar dhe se e ka dëgjuar shumë Radio Tiranën dhe të gjithë këngëtarët e mëdhenj shqiptar. “Radio dhe televizioni janë si antarë të familjes. Shumë këngë tash, jo vetëm ta prishin disponimin, por edhe të nervozojnë. Nuk po ndodhin gjëra të mira.

Më të bukurat këngë - duetet

Lidhur me festivalet e muzikës popullore, Ismet Bogujevci thotë se është mangësi e madhe që në Kosovë nuk ka festivale të këngës popullore. “Janë disa festivale, por unë nuk shoh ndonjë përparim ose ngritje në pikpamje muzikore. Fatkeqësisht edhe në Shqipëri ka vdekur muzika popullore. Ishim në një koncert me ‘Kastriotët’ e Ferizajt, nuk është më muzika popullore siç ka qenë”.

Teksa flet për bastardimet, ai shprehet se nuk i fajëson vetëm këngëtarët apo vetëm kompozitorët për këtë lloj muzike që po bëhet sot. Ai mendon dhe potencon se ka kompozitorë shumë të mirë të cilët mund të bënin kryevepra të muzikës popullore. “Nuk ka rregulla të këngës. Bëhen këngë thjesht për komercializëm. Kemi mjaft kompozitorë si Pranvera Badivuku, Fahri Beqiri, etj që janë dëshmuar për muzikë popullore, por ne nuk dijmë t’i çmojmë vlerat.

Gjatë viteve, Bogujevci ka bërë duete edhe me këngëtare të ndryshme. Njëra nga to është edhe kënga “Të ta fal një tufë gërshet”, të cilën e ka interpretuar në duet me këngëtaren Nexhmije Pagarusha dhe ka qenë kënga e fundit që e ka incizuar Nexha. Kjo këngë ka marrë çmim të parë në “Akordet e Kosovës 1984”. Ismeti ka bërë duete edhe me Bukurije Taipin, Violetë Kukajn, Lindita Hakajn, etj. “Duetet janë një nga këngët më të bukura të muzikës popullore”.

Bashkë me Riza Bytyçin, Violetë Kukajn dhe Myrvete Bajramin, ata përbëjnë solistët e ansamblit “Shota”, në krye të të cilit gjendet Fahri Beqiri, ndikimit të të cilit i falet jo vetëm Ismeti por shumë këngëtarë të Kosovës.

Krenar për babain e bashkëshortin

Kur flasim për familjen, Ismeti lavdërohet se Drita punon shumë me fëmijë. Vesa është 21 dhe studion menaxhmentin në Fakultetin Ekonomik, Rigoni 11 vjeçar nxës i shkollës fillore. “Vesa ka pasur talent, por siç jam unë edhe vet, fëmijët nuk i kam nxitur drejt muzikës. Megjithatë Rigoni shkon në shkollë të muzikës. Ata i duan këngët e mia, por më shuëm dëgjojnë këngë që i don edhe brezi i vet”.

Ndërkaq zonja Drita, nga ana e saj, dikur valltare e ansamblit “Shota”, teksa kujton njohjen me Ismetin përsërit se rasti eshte mbret i botes. “Aty e takova njeriun e jetës sime”. Ndërkaq, pasi e krijuan familjen, ai thotë se e ka kuptuar seriozisht profesionin e Ismetit. “Për mua, pasuria më e madhe është të kem familje të shëndoshë, rehati shpirtërore, ndërsa paraja nganjëherë e prish edhe harmoninë në jetë”. Ajo ndjehet e lumtur që edhe asaj më në fund iu realizua ëndërra e kahmotshme që Ismeti e nxori edhe albumin e ri, në mënyrë që femijet e tyre ta kenë së paku një kujtim të ëmbel për babin e tyre”.

Ajo shton se familja e tyre ishin përkrahës por dhe kritikë gjatë realizimit të albumit të ri. “Ismeti shpesh edhe bëhej nervoz sepse insistoja që ta korigjoja secilën imtësirë”.

-Mendimi im është që asnjë grua nuk ka nevojë të jetë hije e bashkeshortit apo anasjelltas. “Unë nuk punoj dhe më shumë ndjej kënaqesi të jem pranë dy pëllumbave të mi Veses dhe Rigonit, ndërsa Ismeti i kryen punen - obligim për ekzistencën tonë”.

Ajo, si nikoqire e mirë, nuk harron t’i falenderojë të gjithë ata që e ndihmuan dhe e përkrahën Ismetin. E veçon Avni Selmani e hotelit “Victoria”, i cili dha çdo gjë nga vetja që Ismeti të dëshmojë dhe t’i shpalosë kualitetet e veta. “Të gjithë e dijnë kush ka qenë dhe kush është Ismeti, por nga pertacia pat ngelur pak mrapa”.

Ndërkaq, edhe vajza Vesa thotë se mburret me babin e saj që diti ta ruajë këngën e mirëfilltë shqipe edhepse ndonjëherë si të gjithëve, ndoshta na mungonte diç. “Por babi nuk deshi ta njëllosë muzikën shqipe”. Kurse Rigoni, thotë se ai ëndërron të ecën rrugës së babit. “Por jo pa lek si babi im humanitar (qeshje). Ëndërra ime është që një ditë të bëhem pianist i famshem. Edhe këngëtar, pse jo”.

U përton intervistave

I numëron me gishtërinj intervistat që ka pasur në karrierën e tij. “Edhe gazetarët e dijnë që jo me qef jap intervista. Gjithëherë u jam shmangur intervistave, sdomos gjatë xhirimeve. As vet nuk e din arsyen se përse nuk jep intervista, shton ai dhe tregon se intervistën e tij të parë, në vitin 1981 ia ka dhanë revistes “Kosovarja”, pikërisht Gani Dilit dhe Nexhat Halimit. “Kanë kaluar 26 vite nga ajo intervistë”, rikujton Bogujevci.

Leximi, dikur e sot
Një kohë të gjatë ka lexuar shumë, sidomos filozofët, madje edhe stripa. “Libri, natyrisht e freskon trurin dhe të pasuron shpirtërisht”. Mirëpo, ai tregon se gjatë luftës, në familjen e tij të gjërë ka ndodhur një tragjedi e cila e ka tëhuajur paksa nga libri. “Tash më duket vetja që nuk jam ai që isha dikur, nuk jam alegro siç kam qenë”. Tregon se dikur ka luajtur futboll aktiv në skuadrën e Llapit dhe ajo shoqëri i ka mbetur edhe sot e kësj dite me sportistët. “I dua miqtë, i dua njerëzit e mbi të gjitha dëshëroj të jem vet njerëzor. Për këtë që kam arritur jam i lumtur”.

E pergatiti Naime Beqiraj

ALBANUR©AllRightsReserved